انگیزه مهم است: چه چیزی رفتار خلاقانه را شکل می‌دهد؟

مقدمه

چرا بعضی‌ها وقتی دیگران از ادامه‌ی مسیر خسته می‌شوند، همچنان به دنبال ایده‌ی خود می‌مانند؟ چه چیزی باعث می‌شود برخی افراد با شور و اشتیاق وارد یک پروژه شوند، در حالی که دیگران بی‌تفاوت به نظر می‌رسند؟ پاسخ بسیاری از روان‌شناسان در یک کلمه خلاصه می‌شود: انگیزه—به‌ویژه انگیزه‌ی درونی.
خلاقیت فقط درباره‌ی نحوه‌ی فکر کردن نیست؛ درباره‌ی دلیلی است که ما را به عمل وادار می‌کند. در این مقاله، به نظریه‌ی انگیزشی خلاقیت می‌پردازیم که نشان می‌دهد آنچه در درون ماست، به‌اندازه‌ی تکنیک‌های ذهنی در بروز خلاقیت نقش دارد. پشت هر ایده‌ی نوآورانه، انسانی قرار دارد که عمیقاً درگیر، مشتاق و متعهد به کاری است که انجام می‌دهد.


۱. فراتر از فکر کردن: چرا انگیزه بخش گمشده‌ی پازل است؟

برای مدت‌ها، پژوهش‌ها در مورد خلاقیت بر توانایی‌های شناختی تمرکز داشتند—مانند حل مسئله، حافظه، یا تفکر واگرا. اما در دهه‌ی ۱۹۸۰، روان‌شناس «ترزا آمایبل» دیدگاهی تازه ارائه داد.
او گفت اگر از انگیزه غافل شویم، تصویری ناقص از خلاقیت داریم.

در پژوهش‌هایش، آمایبل نشان داد عوامل غیرشناختی، به‌ویژه انگیزه‌ی درونی، نقش حیاتی در کیفیت و پایداری خلاقیت دارند. حتی باهوش‌ترین ذهن‌ها هم بدون انگیزه، پیگیر، جست‌وجوگر یا پُرتلاش نخواهند بود.

«انگیزه‌ی درونی، از هر عامل دیگری در خلاقیت مهم‌تر است.» – ترزا آمایبل (۱۹۹۰)

این دیدگاه باعث شد نگاه مربیان و مدیران به خلاقیت تغییر کند: خلاقیت دیگر فقط یک مهارت ذهنی نبود، بلکه یک تلاش احساسی و شخصی تلقی شد.


۲. انگیزه‌ی درونی در برابر بیرونی: تفاوت در کجاست؟

انگیزه به دو شکل اصلی وجود دارد:

الف. انگیزه‌ی درونی

  • از درون فرد سرچشمه می‌گیرد
  • بر اساس کنجکاوی، علاقه، یا لذت شخصی
  • خودِ فعالیت، لذت‌بخش و کافی است
  • منجر به درگیری عمیق، پشتکار و پذیرش ریسک می‌شود

مثال: دانش‌آموزی که بدون انتظار نمره، عکاسی را فقط به خاطر علاقه‌اش دنبال می‌کند.

ب. انگیزه‌ی بیرونی

  • ناشی از عوامل خارجی است
  • بر اساس پاداش، تشویق، یا اجتناب از تنبیه
  • پاداش از خود فعالیت جداست
    معمولاً منجر به کاهش خلاقیت و ریسک‌پذیری می‌شود

مثال: دانش‌آموزی که فقط برای بردن مسابقه یا گرفتن نمره، شعری را حفظ می‌کند.

پژوهش‌های آمایبل نشان دادند پاداش‌های بیرونی، به‌خصوص اگر شرطی یا کنترل‌کننده باشند، می‌توانند خلاقیت را کاهش دهند.
البته، تحسین یا بازخورد مثبت در صورتی که حس خودمختاری و توانمندی را تقویت کند، می‌تواند مفید باشد.


۳. سه عنصر موفقیت خلاقانه 

به‌گفته‌ی آمایبل، برای بروز خلاقیت سه عامل باید هم‌زمان حضور داشته باشند:

مهارت‌های مرتبط با حوزه

دانش، تجربه و مهارت‌های فنی در یک زمینه‌ی خاص
هرچه فرد تجربه‌ی بیشتری داشته باشد، مواد ذهنی بیشتری برای کار خلاقانه خواهد داشت.

فرایندهای مرتبط با خلاقیت

سبک‌های شناختی مانند تفکر واگرا، تحمل ابهام، و باز بودن به پیچیدگی
همچنین شامل عادات کاری مؤثر مانند نظم، ریسک‌پذیری و پشتکار

انگیزه‌ی درونی

همان جرقه‌ای که دو عامل دیگر را فعال می‌کند
بدون آن، مهارت‌ها و استراتژی‌ها بی‌استفاده باقی می‌مانند

به زبان ساده: شما می‌توانید بااستعداد و باهوش باشید، اما بدون انگیزه، احتمالاً کاری خلاقانه خلق نمی‌کنید.


۴. چرا انگیزه‌ی درونی، سوخت خلاقیت است؟

دلایلی که انگیزه‌ی درونی را برای خلاقیت حیاتی می‌سازد:

  • پایداری انرژی: افراد با انگیزه‌ی درونی نیازی به فشار بیرونی ندارند؛ شور درونی آن‌ها را به پیش می‌برد.
  • تاب‌آوری بالا: شکست بخشی از مسیر خلاقانه است. انگیزه‌ی درونی کمک می‌کند افراد از شکست عبور کنند.
  • تشویق به کاوش: وقتی هدف فقط تایید بیرونی نیست، فرد با خیال راحت‌تری آزمایش می‌کند.
  • ورود به حالت «جریان» (Flow): حالتی از تمرکز عمیق و لذت‌بخش که معمولاً با انگیزه‌ی درونی همراه است.

معلمان و مدیرانی که این عامل را نادیده می‌گیرند، فضاهایی می‌سازند که دانش‌آموزان صرفاً دستور می‌گیرند، نه خلاقیت نشان می‌دهند.


۵. چطور انگیزه‌ی درونی را پرورش دهیم؟

چند راهکار عملی بر اساس این نظریه:

الف. کنجکاوی را تقویت کنید

اجازه دهید دانش‌آموزان سوال بپرسند—حتی اگر جواب واضح است.

ب. اختیار بدهید

وقتی افراد در انتخاب فعالیت خود اختیار دارند، انگیزه‌شان افزایش می‌یابد. «انتخاب در چارچوب» بسیار مؤثر است.

ج. تمرکز بر فرایند، نه فقط نتیجه

تلاش و پیشرفت را تشویق کنید، نه فقط نتیجه‌ی نهایی را.

د. فضای امن برای ریسک ایجاد کنید

خطا را به‌عنوان بخشی از یادگیری بپذیرید. این باعث کاهش ترس و افزایش خلاقیت می‌شود.

هـ. علاقه‌ها را وارد آموزش کنید

درس‌ها را به علایق شخصی دانش‌آموزان ربط دهید. برای یکی معماری جذاب است، برای دیگری موسیقی.


۶. استعداد به‌تنهایی کافی نیست

حتی افراد با استعداد هم اگر انگیزه نداشته باشند، خلاق نمی‌شوند.
انگیزه است که از مهارت، کار واقعی می‌سازد. این انگیزه‌ی درونی است که تلاش را به حالت «جریان» تبدیل می‌کند—جایی که زمان گم می‌شود و خلاقیت شکوفا می‌شود.

«خلاقیت چیزی نیست که انجامش دهیم؛ چیزی است که از درون حسش می‌کنیم.» – (برگرفته از افضال سادات حسینی)


جمع‌بندی: انگیزه، موتور خلاقیت است

ابزارهای ذهنی، ایده‌های خلاق را شکل می‌دهند—اما این انگیزه است که آن‌ها را به حرکت درمی‌آورد.
در هر فضای آموزشی، هنری یا کاری، انگیزه‌ی درونی تفاوت میان یک ذهن خلاق و یک اجراکننده‌ی بی‌انگیزه را مشخص می‌کند.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا